Aalilakattu ആലിലക്കാറ്റ്

നീലക്കടമ്പേ കോലക്കുഴലേ .... .... രാധയ്ക്കു പിരിയുവാൻ വയ്യ...മധുരയ്ക്ക് മടങ്ങവെ ഒരു മാത്ര തിരിഞ്ഞൊന്നു  നോക്കാതെ നിന്നടുത്തെത്തൊൻ ഓടിത്തളർന്നു പാതിവഴിയോരം .... വൃന്ദാവനം ശോകമൂകം ... കാലികളെല്ലാംഏങ്ങികരയുന്നു പോകുന്നതറിയാതെ  അമ്പാടിതീരത്തു നിനച്ചു കാത്തിരിയ്ക്കുന്നു ....  എന്നിട്ടുമെന്തേ പൊന്നാടകുഴലേ ...നീയെന്നെത്തേടി വന്നില്ല...

ഉണ്ണിയായെന്‍ പൊന്നു മകനായ് മനസ്സില്‍ കളിക്കുന്നു കളളകൃഷ്ണന്‍ വെണ്ണ തരാം ഞാന്‍ എന്‍ മകനേ നിന്‍ കുഞ്ഞിളം കയ്യിലൊരു ഉമ്മ നല്‍കാം ഓടക്കുഴല്‍ നീ മറന്നതു മനപ്പൂര്‍വ്വം നിന്‍ ഓമല്‍ കരങ്ങള്‍ പുണര്‍ന്ന കോലക്കുഴല്‍ എനിക്കായ് നീ ഉപേക്ഷിച്ച നിന്‍ പുല്ലാങ്കുഴല്‍ നാദം...എന്റെ കണ്ഠത്തില്‍ നീ ഉപേക്ഷിച്ച വേണുഗാനം....

കണ്ണനു ഞാനൊരു കഥ പറഞ്ഞീടാം.. അന്നൊരു നാളില്‍ നീ മധുരയ്ക്ക് മടങ്ങവെ....പൂവാലിപയ്യൊന്ന് എങ്ങിക്കരഞ്ഞു...ദാഹവുമില്ല...വിശപ്പുമില്ല...മൂവന്തി മാഞ്ഞിട്ടും മേട്ടിലലഞ്ഞു...കാലൂകുഴഞ്ഞു...ശബ്ദവും പോയി....കണ്ണുനീര്‍ വറ്റി....വരള്‍ച...വിളര്‍ച്ച.... അങ്ങനെ ഞാനൊരു കള്ളത്തരം ചെയ്തു..നിന്‍ രൂപം ധരിച്ചു...കള്ളച്ചിരി മാത്രം വന്നില്ല എന്‍ മുഖത്ത്...അതു നീ പണ്ടേ മോഷ്ടിച്ചു കടന്നില്ലേ.... എണ്ണിയാല്‍ തീരാത്ത മഞ്ചാടിക്കുരു വാരി എന്നോ നീയെന്‍ മനസ്സിലൊളിച്ചപ്പോള്‍ അന്നേ നിനച്ച് നിന്‍ കള്ളത്തരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ വിളിച്ചറിയിക്കും ഈ ലോകത്തോട് ഒരിക്കല്‍....